دیروز ظهر نخوابید. چون روز آخر تعطیلات بود، زود شام خوردیم. مریم بعد از شام دراز کشید تو هال و خوابش برد. ساعت 9 بود. محمد هم زود خوابید نسبتا. من و بابا داشتیم برنامه نویسی میکردیم با هم، پس از مدتها انتظار برای چنان لحظه ای، مریم ساعت 11 بیدار شد؛ گریه که بـَتـَنی میگام(بستنی میخوام.) براش بستنی آوردم. خیلی بیشتر از معمول بستنی خورد. انقد خواب بود که چند بار بستنی رو زد به دور و بر دهنش به جای تو دهنش. با کلی فیلم بازی کردن و یواشکی خاموش کردن چراغا و دراز کشیدن بابا، دید انگار همه خوابن و خونه تاریکه و مجبوره بخوابه.

ساعت 3 که ما خواب بودیم، باز بیدار شد که بـَتـَنی. یه بستنی دیگه آودرم. کمی خورد و آب خورد و خوابید.

هنوز گاهی فکر میکنم نصفه شبا کمبود شیره که سردرگمش میکنه.